De vervolging van de moslims in Mekka; De redenen en de gevolgen


Het artikel bespreekt de belangrijkste redenen en gevolgen van de oppositie van de Quraysh jegens de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) en Islam.

Na de openbaring van  ‘O jij ommantelde! Sta op en waarschuw.’ (Qur’an: 74:1-2) begon de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) zijn hechte familieleden en vrienden op te roepen tot Islam. Het prediken van de Profeet, en de aanbidding van de Moslims, werd de volgende drie jaar in het geheim gedaan. In deze fase, was de oppositie tegen degenen die het geloof omarmde voornamelijk op een familiaire en individuele manier. Echter, nadat Allah openbaarde  ‘En waarschuw uw naaste familieleden.’(Qur’an:26:214) , werd de oproep van de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) publiekelijk. Hij stond op de berg Safa, riep de verschillende stammen op, en waarschuwde hen voor een strenge bestraffing als zij zijn boodschap van tawhid niet zouden accepteren. Volgend op deze publieke bekendmaking, werd een aantal verzen geopenbaard die het aanbidden van afgoden weerlegde, ze beschreven de afgodaanbidders als misleid, en bedreigden hen met het Hellevuur als ze geen afstand zouden nemen van afgoderij. Deze openlijke verwerping van afgoderij beledigde de Mekkanen diep, en prikkelde hen om een gezamenlijke campagne te beginnen tegen de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) en zijn volgers.

Er waren drie grote factoren achter de oppositie van Quraysh tegen Islam: religieus, sociaal en economisch. We zullen iedere factor apart bespreken.

De eerste verdeling tussen de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) en zijn tegenstanders was een religieuze, of specifieker, de kwestie van tawhid en shirk. De Mekkanen geloofden dat Allah hun Schepper was, en dat Hij Almachtig was, ‘En als gij hen vraagt: "Wie heeft de hemelen en de aarde geschapen, en de zon en de maan in dienst gesteld?" zullen zij gewis zeggen, "Allah". Hoe worden zij dan (van het goede pad) afgewend?’(Qur’an:29:61). In tijden van moeilijkheden zouden ze al hun aanbidding naar Allah alleen richten. Echter, zij aanbaden ook anderen dan Allah. Ze geloofden dat ze te zondig waren om Allah direct te benaderen, en ze vonden intermediairen uit tussen hunzelf en Allah, die zij konden oproepen, en hen konden vragen om hun verzoek naar Allah te brengen. Hun doel was het aanbidden van Allah, maar de manier om Allah te bereiken was door deze intermediairen. De Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) verklaarde dat elke daad van aanbidding, waaronder ook smeekbede, eden, opoffering, alleen tot Allah gericht moeten zijn.

In de Ka’bah waren honderden afgoden gesitueerd, de meest beroemde was Hubal. Al-Uzza, een afgod die dicht bij Mekka gesitueerd was, die door pelgrims van over heel Arabië werd bezocht. Deze verering van afgoden, evenals de verering van bepaalde bomen (Dhat Anwat) en gebouwen (de graftombe van al-Lat) was diep geworteld in de psyche van Mekkanen, en zij voelden diep wrok voor iedereen die deze praktijk die ze van hun voorvaderen hadden geërfd betwistte.

Het idee dat Profeetschap gegeven werd aan iemand die arm en een wees was, was tegenstrijdig voor de Quraysh. Al-Walid in al-Mughirah klaagde dat hij het Profeetschap meer verdiende door zijn status. En men zegt: "Waarom is deze Koran niet aan een groot man uit de twee steden geopenbaard?" (Qur’an: 43:31). Zij beweerden dat Allah een engel zou moeten sturen als een Profeet, en niet louter een sterveling.

Ten slotte, de Mekkanen verworpen het concept van Heropstanding, gelovende dat het onmogelijk was dat vervallen beenderen opnieuw tot leven gebracht werden. Zij zeggen: "Zullen wij, wanneer wij dood zijn en tot beenderen en stof geworden, dan inderdaad weer worden opgewekt?. (Qur’an:23:82).

Islam was ook een bedreiging voor de sociale gewoonten van de Mekkanen. Het betekende dat de eeuw van oude tradities tot een einde zou komen; overspel, diefstal, bedrog, onderdrukking van de vrouwen, slaven en de armen en het levend begraven van levende meisjes kinderen. Dit is waarom de Mekkanen bereid waren het persoonlijke leiderschap van de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) te accepteren, als hij zijn missie verliet, aangezien dit betekende dat er geen einde kwam aan hun traditionele manier van leven. Echter, de acceptatie van Islam als een religie betekende een einde aan elke traditie of geloof die in strijd was met de Qur’an.

Verschillen tussen stammen speelde ook een rol in de oppositie, in het bijzonder bij BanuUmmayah and Banu Makhzum. Acceptatie van Islam betekende dat de machtige stammenleiders zich moesten onderwerpen aan de vroeger on-invloedrijke man van een rivale stam. Er waren verdere gevolgen. Stammen van over heel Arabië maakten hun jaarlijkse pelgrimage naar de Ka’bah om hun afgoden in en rondom Mekka te aanbidden. Een belangrijk gevolg hiervan was dat Mekka een belangrijk commercieel centrum was geworden. Het verlaten van het aanbidden van afgoden zou drie grote gevolgen hebben; de Quraysh zouden hun positie van priesterlijke klasse verliezen, dit zou op zijn beurt weer hun financiële inkomsten van de pelgrimage bedreigen, en ten slotte vreesden zij dat een coalitie van stammen hen zou verdrijven als bewakers van de Ka’bah.  En zij (de bewoners van Mekka) zeggen: "Als wij de leiding met u zouden volgen, zouden wij van ons land worden weggevoerd." (Qur’an: 28:57).

Ten slotte, de herinnering aan Abrahah’s noodlottige poging om de Ka’bah te verwoesten was nog steeds fris in de gedachten van de Mekkanen. De laatsten zagen gelijkenis tussen de boodschap van de Profeet en het christendom, en verwierpen het vandaar.

Gevolgen van de oppositie van Quraysh tegen Islam
Er waren drie grote gevolgen van de oppositie van Quraysh tegen Islam. Mohar ‘Ali (rahimahullah) vermeld dat een aantal bekeerlingen uit hun stammen verbannen werden en waren extreem kwetsbaar voor vervolging en zelfs dood. Zestien moslims emigreerden naar Abbesinië om toevlucht te zoeken bij een christelijke koning, die bekend stond om zijn rechtvaardigheid. Er vond ook een tweede migratie naar Abbessinië plaats waar 98 moslims bij betrokken waren. Het gevolg van deze migratie toonde dat de intense vervolging door de Mekkanen zijn gewenste doel niet had bereikt. Islam werd geïntroduceerd op een nieuw continent, een  resultaat hiervan was dat een delegatie van 20 christenen naar de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) kwamen en Islam omarmden. De Negus omarmde Islam ook.

Ten tweede, ‘Umar’s (moge Allah tevreden met hem zijn) besloten oplossing om de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) te doden, leidde hem naar een reis die resulteerde in de acceptatie van Islam. Zo ook, was Hamzah (moge Allah tevreden met hem zijn), de oom van de Profeet, was uit loyaliteit aan de stam woedend dat Abu Jahl zijn neefje belasterde. Daarna, uit naam van de Profeet represailles nemend, verklaarde Hamza zijn bekering tot de Islam.

Ten derde, de intense vervolging betekende dat de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam) ergens anders moest zoeken (buiten Mekka) om de boodschap te verkondigen en om steun te vragen. De meeste stammen weigerden hem, maar een aantal prominente mensen uit Medina van de Awdrn Khazraj stam, accepteerden zijn boodschap toen ze op bezoek waren voor een pelgrimage. Ze beloofden trouw aan de Profeet (sallallaahu alayhi wa sallam), wat bekend staat als de eerste en tweede belofte van Aqabah. Islam verspreidde zich in Medina, wat de weg opende voor de moslims om naar Medina te migreren, om Islam openlijk zonder vrees voor vervolging te praktiseren, en een stadsstaat te vestigen die de Islam ver buiten zijn grenzen zou verspreiden.

Bibliografie
Abu Bakar, Hj, Balkis (2000). Early opposition to the Prophet (salalahu alaihi wa
sallam) Muhammad (pbuh). A Literary and Historical Study: Perpustakaan
Negara, Malaysia.
‘Ali, Muhammad Mohar. (1997). Sirat Al-Nabi and the Orientalists. With Special
Reference to the Writings of William Muir, DS Margoliouth and W. Montgomery
Watt. Madinah, Saudi Arabia: King Fahd Complex for the printing of the Holy
Qur’an and Centre for the Service of Sunnah and the Sirah.
Mubarakpuri, al-, Safi-ur-Rahman. (1985). Ar-Raheeq Al-Makhtum (The Sealed
Nectar). Biography of the Noble Prophet. Madinah: Maktba Dar-us-Salam.
Bron: calltoislam.com
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen!