Vraag:
Ik heb het volgende gehoord: dat de Joden de Boodschapper drie keer probeerde te vermoorden. En de laatste keer was zes jaar voordat de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) overleed, met vergiftigd schapenvlees, waarvan de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) twee monden vol at, dan zorgde Allaah dat het schaap sprak en de Boodschapper vertelde dat het vergiftigd was. Toen de Boodschapper overleed, zei hij dat het was alsof hij dat schapenvlees kon proeven. Is dit waar?

Antwoord:
Alle lofprijzingen komen Allaah toe.   
De Joden wilden de Boodschapper (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) bij verschillende gelegenheden vermoorden, waaronder de volgende:
1 – Toen hij een kind was. Ibn Sa’d vertelde in al-Tabaqaat, met een isnaad die terug gaat tot Ishaaq ibn ‘Abd-Allaah dat toen de moeder van de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) hem de Sa’di vrouw gaf die hem borstvoeding gaf, zij tegen haar zei, “Houdt hem veilig,” en zij vertelde haar wat zij gezien had. Haleemah al-Sa’diyyah kwam bij enkele  Joden langs en zei, “Zullen jullie me niets vertellen over deze zoon van mij? Ik werd zo en zo zwanger van hem, en ik beviel op zo en zo’n manier van hem, en ik zag zo en zo,” en ze vertelde wat zijn moeder haar had verteld. Zij zeiden tegen elkaar, “Dood hem!” Zij vroegen haar, “Is hij een wees?” Zij zei, “Nee, dit is zijn vader en Ik ben zijn moeder.” Zij zeiden, “Als hij een wees was geweest zouden we hem vermoord hebben.” Haleemah (zijn zoogmoeder) nam hem mee en zei, “Ik verloor bijna wat aan mij toevertrouwd was.”

Deze overlevering is mursal, maar de mannen van zijn isnaat zijn thiqaat (betrouwbaar).
Zij probeerden hem (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) na Badr te doden. Banu al-Nadeer droeg hem op om met dertig van zijn metgezellen te komen, en zij “We zullen dertig van onze rabbis sturen, om op die en die plaats te ontmoeten, halverwege tussen ons en jullie, zodat ze naar jullie kunnen luisteren. Als ze in u geloven dan zullen we allemaal in u geloven.” Dan zeiden zij: “Hoe kunnen we begrip bereiken als er zestig van ons zijn? Stuur drie van uw metgezellen en we zullen drie van onze geleerden sturen om naar jullie te luisteren. Zij droegen verborgen dolken en wilden de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) doden. Een oprechte vrouw van Banu al-Nadeer deelde mede aan haar neef (de zoon van haar broer) die een moslim man van onder de Ansaar was, en vertelde hem erover, en hij vertelde het de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem). De Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) ging terug, en de volgende dag bracht hij zijn troepen en belegerde hen, en de Joden van Banu al-Nadeer werden verdreven. Dit verhaal werd verteld door Abd al-Razzaaq in zijn Musannaf, en door Abu Dawood in zijn Sunan (3004), via ‘Abd al-Razzaaq, maar hij vermeld niet de details van het verhaal, maar hij zegt, “…Zij zullen naar u luisteren en als zij in u geloven, dan zullen we in u geloven.’ De verteller vertelde dan het hele verhaal. Toen de volgende dag kwam, ging de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) in de morgen op pad met een leger en belegerde hen.” Deze hadeeth werd als saheeh geclassificeerd door al-Albaani in Saheeh Abi Dawood.

3 – Ibn Ishaaq vermeldt een andere reden voor de uitwijzing van Banu al-Nadeer, welke is dat de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) naar Banu al-Nadeer ging om hen om hulp te vragen om de diyah van twee mannen van al-dimmah te betalen die per ongeluk waren gedood door ‘Amr ibn Umayyah al-Dumari. De Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zat bij een muur die aan Banu al-Nadeer behoorde, en zij maakten een complot om een rots naar hem te gooien en hem te doden. De Openbaring informeerde hem daarvan en hij haastte zich terug naar Madeenah, en toen gaf hij orders dat zij belegerd zouden moeten worden.

4 – Toen kwam het vergiftiging incident, na de verovering van Khaybar. Al-Bukhaari (2617) en Muslim (2190) vertelden van Anas dat een Joodse vrouw naar de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) kwam met vergiftigd schapenvlees. De Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) at ervan en vroeg haar erover. Ze zei, “Ik wilde u doden.” Hij zei “Allaah zou je dat niet laten doen.” Zij zeiden, “Zullen we haar doden?” Hij zei. “Nee.” Hij zei, Ik kan nog steeds het effect daarvan op het gehemelte van de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zien.
Al-Nawawi zei: het is alsof het gif nog steeds een spoor van zwartheid etc. achterlaat.

De naam van deze vrouw was Zaynab bint al-Haarith, de vrouw van Salaam ibn Mashkam, een van de leiders van de Joden.
De overleveringen verschillen over of ze wel of niet werd gedood. Het lijkt dat de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) haar in eerste instantie niet doodde, maar toen Bish ibn al-Bara’ ibn Ma’ roor overleed ten gevolge van dit eten, toen executeerde hij haar als een qisaas straf.

Al-Bukhaari (5777) vertelde dat Abu Hurayrah zei:  Toen Khaybar veroverd werd, werd een geroosterd vergiftigd schaap aan de Profeet gepresenteerd als een gift (door de Joden). De Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zei, “Laat alle Joden die hier zijn geweest, zich voor mij verzamelen.” De Joden werden verzameld en de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zei, “Zullen jullie me nu de waarheid vertellen, als ik jullie over iets vraag?” Zij antwoordden, “Ja”. Hij vroeg, “Hebben jullie dit schaap vergiftigd?” Zij zeiden, “Ja.” Hij vroeg, “Wat zorgde ervoor dat jullie dat deden?” Zij zeiden, “We wilden weten of u een leugenaar was in welk geval we van u bevrijd zouden zijn, en als u een Profeet bent dan zou het vergif u niet schaden.”

De Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) voelde zich ziek wegens dit eten, en hij zou daarvoor behandeld worden.
Ahmad (2784) vertelde van Ibn ‘Abbaas dat een Joodse vrouw een gift aan de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) stuurde van een vergiftigd geroosterd schaap. Hij liet haar komen en vroeg haar, “Wat zorgde er voor dat je dit deed?” Zij zei, “Ik wilde zien of u een Profeet was, dan zou Allaah u erover vertellen, en als u geen Profeet was zouden de mensen van u bevrijd zijn.” Als de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zich ziek voelde wegens dat zou hij zichzelf laten behandelen. Bij een gelegenheid reisde hij en toen hij ihraam binnentrad voelde hij zich ziek door dat en hij behandelde zichzelf. De bewerker van al-Musnad classificeerde het als saheeh. 

Dat had invloed op het veroorzaken van zijn dood, dus hij (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) overleed als een martelaar (shaheed), zoals Ibn Mas’ood (moge Allaah tevreden met hem zijn) zei:
“Als ik negen keer bij Allaah moest zweren dat de Boodschapper van Allaah (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) werd gedood, dat is geliefder bij mij dan het één keer te zweren, want Allaah maakte hem een Profeet en maakte hem een martelaar.” Verteld door Ahmad, 3617. De bewerkers zeiden, zijn isnaad is saheeh volgens de voorwaarden van Muslim.
Al-Sindi zei: de woorden “hij werd gedood” betekenen door het vergif in het vlees van het voorbeen van het schaap dat hij at, en toen de effecten daarvan verschenen was hij aan het sterven.
Geciteerd van  Haashiyat al-Musnad, 6/116.

Al-Bukhaari vertelde in zijn Saheeh, in een mu’allaq overlevering, en al-Haakim vertelde in zijn Mustadrak in een mawsool overlevering, dat ‘Aa’ishah (moge Allaah tevreden met haar zijn) zei: “De Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) zei, gedurende de ziekte die zijn laatste zou zijn, ‘O ‘Aa’ishah, Ik voel nog steeds de pijn van het eten dat ik at in Khaybar, en deze keer voel ik dat mijn aorta word doorgesneden door dat vergif.’

De aorta is de ader die naar de rug gaat en verbonden is met het hart; als het doorgesneden wordt dan zal de persoon overlijden.
De verovering van Khaybar nam plaats in Muharram of Rabee’al-Awwal van het jaar 7 AH. Dus deze gebeurtenis nam vier jaar voordat de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) overleed plaats.
Dit is als toevoeging aan de opgenomen misdrijven van de Joden welke geen grens kennen in vroegere of moderne tijden. De vijand tossen ons en hen zal blijven totdat we hen bevechten en doden aan het einde van de tijd, zoals de Profeet (vrede en zegeningen van Allaah zij met hem) ons heeft verteld,
Zie al-Yahood fi’l-Sunnah al-Mutahharah, door Dr. ‘Abd-Allaah ibn Naasir al-Shaqaari; Zaad al-Ma’aad, 3/279
En Allaah weet het het beste.

Islam Q&A
Vertaald uit het Engels door Amal.
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen!