Begin met het uitnodigen van mensen naar Tauwhied
Auteur: Shaych 'Abdoel-Aziez ibn 'Abdoellaah ibn Baaz

Voorwaar de grootste en meest belangrijke kwestie waarmee men zich moet bezig houden is de kwestie van 'Aqiedah, de kwestie van Tauwhied en het tegenovergestelde ervan.

Tauwhied is de reden dat Allaah, de Allerhoogste, Boodschappers stuurde, Boeken openbaarde en de mensheid en Djinn schiep. Alle andere regelgeving in Islaam is secundair tegenover tauwhied.

Allaah zegt in de Qor'aan:

"En Ik heb de djinn en de mens slechts geschapen zodat zij Mij zouden aanbidden". [1]

Deze fundamentele basis en dit allergrootste bevel is het eerste waar schrijvers over schrijven in hun boeken. De daa?ies moeten zich hiermee bezighouden wanneer zij leiding geven en de waarheid bijstaan. Het is de meest waarheidsgetrouwe wetenschap en men moet zich eraan vasthouden met standvastigheid, men moet het verspreiden onder alle klassen van mensen totdat zij de realiteit kennen en zich distanti?ren van hetgeen er tegenstrijdig aan is.

Voorwaar, ik adviseer mijn broeders, de mensen van kennis en degenen die da'wah maken om zich te concentreren op deze aangelegenheid (Tauwhied) en er zo veel mogelijk over te schrijven in artikelen en brieven; totdat de kennis van Tauwhied is verspreid onder de mensen en het bekend is onder zowel de elite als het algemene publiek, want het is een zaak van groot belang en er is een dringende behoefte aan dat de mensen zich er bewust van worden.

Het eerste wat de Profeet (Sal Allaahoe aleihie wa Salaam) heeft gedaan en het fundament dat hij heeft gelegd is: de mensen uitnodigen naar de tauwhied van Allaah en oprechtheid in de aanbidding jegens Hem, de Allerhoogste.

Dit is het eerste wat men moet doen, de fundamentele kwestie waarover men moet praten, zelf op moet zijn en anderen naar moet uitnodigen, het is da'wah (het uitnodigen van de mensen) naar de tauwhied van Allaah en hen leiden naar de uitleg ervan.

De verklaring die dit bewijst is: laa ilaaha illallaah. Dit betekent dat niets en niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allaah. Dit is het stevigste fundament en het gaat samen met de verklaring: Muhammad ur-rasoelullaah; Muhammad (Sal Allaahoe aleihie wa Salaam) is de Boodschapper van Allaah.

Het bewijs voor dit begrip wordt versterkt door het feit dat de Profeet (Sal Allaahoe aleihie wa Salaam) eerst tien jaar lang de mensen in Mekka uitnodigde naar de tauwhied van Allaah, lang voordat het gebed en andere zaken voor hen verplicht werden gesteld. De gehele da?wah van de Profeet (Sal Allaahoe aleihie wa Salaam) was gericht op de tauwhied van Allaah, het verlaten van shirk, het verwerpen van afgoden en het verkondigen van de verplichting voor alle Djinns en mensen om Allaah alleen te aanbidden en tevens het verlaten van de shirk waar hun voorvaderen (van de ongelovige Arabieren) op waren en degenen die voor hen waren.

In de meeste Islaamitische landen is het de onwetendheid over Tauwhied die de mensen heeft doen leiden naar hun extremisme in het aanbidden van graven, met name graven van degenen die zij awliyaa, beschermers en helpers noemen. Moskee?n worden boven op deze graven gebouwd en hier wordt dan ook veel aanbidding gericht naar deze mensen; handelingen van aanbidding zoals het maken van smeekbeden, het roepen om hulp, het slachten van dieren, het afleggen van geloften en het plechtig beloven etc.

Tevens is het zo dat door de onwetendheid over de fundamentele kwestie van tauwhied er in de meeste Islaamitische landen wordt geregeerd met door de mens gemaakte wetten en idee?n. Zij keren zich af van de Wetten van Allaah en Zijn Boodschapper (Sal Allaahoe aleihie wa Salaam), de wetten die het meest rechtvaardig en perfect zijn van alle wetten.

Bron: het boek 'Words of Advice Regarding Da'wah van Sheikh ?Abdul-Aziez ibn 'Abdullaah ibn Baaz'
Oorspronkelijke tekst: Hoofdstuk 9, Concentrating on calling people to Tawheed (Singling out Allaah for worship)
Vertaald door: Amin Abu Abdur-Rahmaan Tap al-Hollandie

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Soerah adh-Dhaariyaat (51):56