Omgaan met de vrees dat onze aanbidding niet geaccepteerd zal worden.

Ontevredenheid met onze oprechtheid in aanbidding en met onze inspanningen voor ons geloof is gewoonlijk een goed iets. Het inspireert ons tot grotere inspanningen, diepere overtuiging, en een sterkere overtuiging onze Heer tevreden te maken. Het voorkomt dat we trots en arrogantie en neerkijken op anderen wanneer we hen fouten en tekortkomingen zien.

Soms, overschrijden deze gevoelens hun grenzen en kunnen ze verwoestend worden, in het bijzonder wanneer we beginnen te voelen dat de aanbidding waar we mee bezig zijn niet goed genoeg is om te tellen; dat Allah niets van wat we doen gaat accepteren. Dit kan ons gemakkelijk naar de donkere weg van wanhoop brengen, waar we beginnen te voelen dat we nooit vergeven zullen worden en dat we niet kunnen hopen redding te verkrijgen.

Zulke gevoelens beroven ons van innerlijke rust, de rust, en het genoegen dat we eigenlijk moeten vinden in het aanbidden van onze Heer. Dit kan er uiteindelijk tot leiden dat we onze religieuze plichten verwaarlozen.

Er zijn vele redenen waarom we aan deze gevoelens leiden. Soms, is onze ellende het resultaat van het horen van welgemeende maar misleidde overtuigingen van degenen die ons willen aanmoedigen tot een grotere toewijding in onze aanbidding. Dus we worden vaak verteld hoe onmogelijk het is om ware oprechtheid te bereiken en hoe moeilijk het is voor ons om goede daden te doen die Allah acceptabel zal vinden.

We moeten realiseren – en met de grootste overtuiging in onze gedachten houden – dat Allah genadig is en dat zijn genade enorm is. Waarlijk, Hij heeft zijn dienaren beloofd dat hij hen zal belonen met de beste beloningen.

Allah zegt: Wie ter grootte van een atoom goed deed, zal dit aanschouwen..” [Sûrah al-Zalzalah: 7]

Hij zegt: “Wie ook goede werken verricht en een gelovige is, voor diens ijver zal geen ondankbaarheid zijn. Wij zullen dit voorzeker in zijn voordeel boekstaven.” [Sûrah al-Anbiyâ’: 92]

Allah is de meest genereuze. Wanneer Hij iets belooft, Hij vervult Zijn belofte, maar wanneer Hij met iets dreigt, is Hij snel met het vergeven.

We moeten denken over hoe Allah zo vaak in de Qur’ân over zijn genade spreekt. Inderdaad, wanneer we de Qur’ân lezen, moeten we nadenken over woorden als de volgende:  

“Doch uw Heer is Vergevensgezind, Barmhartig.[Sûrah al-Kahf: 58]

“"maar Mijn barmhartigheid omvat alle dingen."” [Sûrah al-A`râf: 156]

“Zeg: Uw Heer is de Heer der alomvattende Barmhartigheid” [Sûrah ah-An`âm: 147]

Dit is erg belangrijk, want soms komt pessimisme over onze aanbidding op als een resultaat van een slechte daad die we begaan hebben. Satan neemt zijn kans om in onze harten te fluisteren dat we de genade van Allah niet verdienen, hiermee veroorzaakt hij wanhoop. We moeten toevlucht zoeken bij Allah voor dit bedrog en er niet aan toegeven. Integendeel, we moeten ons oprecht naar Allah keren en Zijn vergiffenis smeken, vertrouwen in de wetenschap dat Allah alle zonden vergeeft.

Allah zegt: Zeg: "O mijn dienaren die tegen u zelf buitensporig zijt geweest, wanhoopt niet aan de barmhartigheid van Allah, voorzeker Allah vergeeft alle zonden, waarlijk, Hij is de Vergevensgezinde, de Genadevolle.” [Sûrah al-Zumar: 53]

Er is geen zonde die Hij niet zal vergeven behalve die van iemand die sterft met polytheïsme waar hij geen berouw voor heeft getoond.


Allah zegt: “Waarlijk, Allah vergeeft niet dat men iets met Hem vereenzelvigt, maar Hij zal al hetgeen daarbuiten staat vergeven, wie Hij wil..” [Sûrah al-Nisâ’: 48]

Allah bemint hen, die zich tot Hem wenden en zich rein houden..” [Sûrah al-Baqarah: 222]

Dit zou ons moeten aanmoedigen om om Allah’s gratie te vragen, wetende dat Hij er van houdt dat wij dat doen.

De Profeet (vrede zij met hem) zei; “Allah is meer tevreden met het berouw van Zijn dienaar wanneer hij berouw toont dan wanneer een van jullie zijn rijdier verliest wanneer hij in een dor land reist terwijl het zijn eten en drinken droeg. Dan, als hij wanhopig werd en naar een boom ging en zich in de schaduw legde en terwijl hij daar zat in hopeloosheid hem nooit meer te zien, ziet hij hem voor hem staan.” [Sahîh Muslim]

De Profeet (vrede zij met hem) zei: “Ik zweer bij Hem in wiens hand mijn ziel is. Als je niet had gezondigd, dan zou Allah je verwijderen en een mens voortbrengen die zou zondigen en dan Allah’s vergiffenis zou zoeken zodat Hij hen kon vergeven. ” [Sahîh Muslim]

We zouden ons moeten keren naar de Sunnah van onze geliefde Profeet (vrede zij met hem) en daarin lezen over de vergiffenis van Allah. We zouden moeten herinneren hoe Allah een prostituee vergaf – een vrouw die leefde door haar sexuele diensten te verkopen – alleen vanwege een kleine genade die zij aan een hond toonde. Hoe zal het dan zijn voor iemand die er naar streeft het goede te doen?

We moeten ons haasten naar goede daden met het optimisme dat onze oprechte daden goed ontvangen zullen worden.

De Profeet (vrede zij met hem) vertelt aan ons dat  Allah zegt: “ Wie met een goede daad komt zal tien keer of meer zijn waarde gegeven worden, en wie komt met een slechte daad zal naar zijn waarde gestraft worden of ik zal het vergeven. Wie een handbreedte tot mij komt, ik zal een armlengte naar hem toekomen. Wie met de lengte van een onderarm naar mij toekomt, Ik zal met de lengte van twee uitgestrekte armen naar hem toekomen. Wie lopend naar mij komt, ik zal rennend naar hem toekomen. En wie naar met toekomt met het gewicht van de aarde aan zonden zonder dat hij iemand met mij associeert, ik zal naar hem toekomen met vergiffenis van een gelijk gewicht. [Sahîh Muslim]

We moeten niet wanhopen.     "Wie kunnen aan de genade van hun Heer wanhopen, dan de dwalenden?"         [Sûrah al-Hijr: 56]  Nu is hier iets wat we moeten vrezen – voor degenen onder ons die wensen onder degenen te zijn die dwalenden zijn!

Bron; www.islamtoday.net
Sheikh `Abd Allah b. `Abd al-`Azîz al-Zâyid
Vertaald uit het engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen!