II De Kennis van Mekkaanse en Medinese verzen
Er zijn twee manieren om te weten of een soorah mekkaans of medinees is. De eerste manier is door te vertrouwen op de overleveringen van de Metgezellen: in andere woorden, een metgezel noemt specifiek de plaats en / of tijd van openbaring, of geeft externe informatie waarvan de tijd van de openbaring kan worden afgeleid. De tweede manier is door zelf te redeneren, of ijtihaad. Bij deze methode, zal een geleerde de betekenis van de verzen en de stijl ervan bekijken en proberen te veronderstellen of dit vers mekkaans of medinees is. Deze twee methoden zijn niet even acceptabel.

Wanneer er overleveringen bestaan van de metgezellen die verklaren dat een bepaalde openbaring op een bepaald moment en op een bepaalde plaats plaatsvond, dan wordt deze kennis als een onbetwistbaar feit aangenomen. Dit is omdat de Metgezellen aanwezig waren in de tijd van openbaren, en zij waren de enige ooggetuigen bij het eigenlijke openbarings proces.

Wanneer, aan de andere kant, het oordeel dat een bepaald vers mekkaans of medinees is wordt verkregen door de ijtihaad van een geleerde, dan kan dit oordeel geaccepteerd of weerlegd worden. De geleerde past de bekende eigenschappen van mekkaans en medinese openbaringen (die later besproken zullen worden) toe, om tot zijn oordeel te komen, maar het is mogelijk dat zo’n oordeel niet juist is. 

Bron: Introduction to sciences of the Qur' aan
Abu Ammaar Yaasir Qaadhi
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen