Veelvoorkomende thema’s van mekkaanse en medinese verzen
De Mekkaanse soorahs hebben als veelvoorkomende thema’s:

1)      De oproep tot de zuivere aanbidding van Allah (tawheed), door Zijn Namen en Eigenschappen te bekrachtigen en alle valse goden en afgodsbeelden te verwerpen. Het feit dat er maar een ware God is wordt in deze verzen bewezen. Vele mekkaanse verzen gaan ook over de noodzaak om je aanbidding van Allah te zuiveren, en dat dit het logische gevolg is van geloof in een god.

2)      De vestiging van de ‘aqeedah (geloofsleer), door geloof in profeetschap, de engelen, de eerder geopenbaarde schriften en de dag des Oordeels te bevestigen. De mekkaanse soorahs werkten daarom de verhalen van de vroegere profeten uit, ze gaven een beschrijving van de Dag der Opstanding en beschrijvingen van de Hemel en de Hel en de beloningen en de bestraffingen daarin, en andere aspecten van ‘aqeedah worden hier ook in uitgewerkt.

3)      De vestiging van moraliteit. Bijvoorbeeld, mekkaanse verzen riepen op tot goed gedrag, tot het respecteren van de bezittingen van de wees en het goed behandelen van dochters (aangezien er een gebruik was onder de Arabieren om dochters te vermoorden). In deze fase werd er alleen een brede basis van moraliteit gevestigd; specifieke wetten (betreffende overspel, drinken, etc.) werden niet geopenbaard.

4)      De verhalen van de voorgaande generaties. De mekkaanse soorahs omhelsden de verhalen van de voorgaande Profeten en de beproevingen die de gelovigen in de handen van de ongelovigen meemaakten.  Deze soorahs waarschuwden de veelgodenaanbidders veelvuldig voor de bestraffing die vroegere volken hadden gekregen.  

Wat betreft de medinese openbaringen, de veelvoorkomende thema’s daarin zijn:

1)      De perfectie van de rituelen van aanbidding. In de medinese verzen werden de gedetailleerde wetten van het gebed, liefdadigheid, vasten en pelgrimage geopenbaard.

2)      De vestiging van een systeem van wetten die individuele, familie en sociale relaties regelde. Hieronder waren ook de wetten voor ijtihaad, huwelijk, erfenis, de wetten betreffende de relatie van de Islamitische staat ten tijde van oorlog en vrede, de relatie van de moslims met andere religieuze groepen en de bestraffing voor specifieke misdrijven (hudood).

3)      De discussie met de Joden en Christenen betreffende hun religies, en een expositie van hun fouten en tekortkomingen. De medinese verzen waren bedoeld om de Christenen en Joden tot de Islam uit te nodigen, door in de eerste plaats het verderf in hun boeken en geloof te laten zien, en door de ware lessen van Moosaa en ‘Eesaa uit te leggen.
De medinese verzen bespraken ook de geschiedenis van de Kinderen van Israël in detail, en hoe Allah met hun ongeloof en bedrog omging.

4)      Het onthullen van de plotten van de hypocrieten. De medinese fase getuigde een nieuw fenomeen dat voor de Moslims van Mekka onbekend was – die van hypocrisie. Voor het eerst was het sociaal en politiek gunstig om als moslim gezien te worden, en dit leidde tot een nieuw soort mensen, namelijk die getuigden van geloof maar in werkelijkheid als of deden! Dus, de medinese verzen vermelden de hypocrieten en hun complotten, om de moslims tegen hun kwaad te waarschuwen, en om de moslims te waarschuwen dat zij niet als hen moeten worden.

Specifieke eigenschappen van Mekkaanse en medinese verzen
Enkele specifieke eigenschappen van mekkaanse openbaringen zijn:
1) Iedere soorah die de eed, “Kalaa!” bevat, is mekkaans. Deze eed komt alleen in de laatste helft van de Qur’aan voor, in meer dan vijftien soorahs.

2) Alle soorahs ie beginnen met de onsamenhangende letters (al-muqatta’aat), zoals Alif-Lam-Meem en Ha-Meem, zijn mekkaans, met de uitzondering van al-Baqarah en Aali-‘Imraan.

3) Alle soorahs die een vers van prosternatie hebben (sajdah at-tilaawah) zijn mekkaans.

4) Alle soorahs die de verhalen van de voorgaande profeten en het verhaal van Aadam en de schepping vertellen, zijn mekkaans, met de uitzondering van Soorah al-Baqarah.

5) Over het algemeen zijn de verzen in mekkaanse openbaringen kort en beknopt, met sterke woorden en frequente eden.

Enkele specifieke eigenschappen van medinese verzen zijn:

1) Ieder vers dat een bestraffing voor een misdaad beschrijft (hudood) is medinees.
2) Iedere soorah die de hypocrieten noemt is medinees, behalve Soorah al-‘Ankaboot.
3) Iedere soorah die zich tot de Joden en Christenen richt is Medinees.
4) Iedere soorah die jihaad noemt is medinees.

5) Over het algemeen zijn de medinese verzen langer dan hun mekkaanse tegenhangers.

Bron: Introduction to sciences of the Qur' aan
Abu Ammaar Yaasir Qaadhi
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen