Het nut ervan om Mekkaanse en Medinese verzen te (her)kennen
Dit zijn enkele voordeel van kennis hebben van mekkaanse en medinese verzen:

1) Deze kennis is essentieel om tot een goed begrip en interpretatie te komen van de Koran, aangezien het de sleutel is tot het begrijpen van de reden achter de openbaring is van een vers of soorah. Het feit dat het vers 28:85 werd geopenbaard gedurende de hijrah, bijvoorbeeld, helpt bij het begrijpen dat Allah de Profeet (sallalahu alayhi wa salam) ervan berichtte dat hij uiteindelijk naar Mekka zal terugkeren. 

2) Deze kennis helpt om onderscheid te maken tussen de opgeheven verzen en de niet-opgeheven verzen. Bijvoorbeeld, als twee verzen over hetzelfde onderwerp gaan en een verschillende regel geven, maar de ene is medinees en de andere is mekkaans, dan wordt de regel genomen van het medinese vers.

3) Het geeft een inzicht in het leven van de Profeet (salallahu alayhi wa salam). Bijvoorbeeld, in de mekkaanse verzen, vertelt Allah tegen de Profeet (sallalahu alayhi wa salam) dat hij geduldig moet zijn met de martelingen van de polytheïsten, terwijl hem in de medinese verzen wordt verteld dat hij op moet passen voor de complotten van de hypocrieten. In ieder geval, krijgt de lezer een beter begrip van het leven van de Profeet (salllalahu alayhi wa salam) en van dat van de Metgezellen.

4) Het geeft de geschiedenis weer van de geleidelijke openbaring van de sharee’ah. Het eerste en belangrijkste onderwerp, dat van de ‘aqeedah (Islamitisch geloof), was het primaire onderwerp van de mekkaanse openbaringen. In deze soorahs praat de Qur’aan over tawheed (monotheïsme), geloof in de profeten, de engelen, de Dag des Oordeels, de Hemel, de Hel, en andere cruciale onderwerpen. In de medinese verzen, aan de andere kant, praat de Qur’aan primair over wetten voor het individu, de familie en de staat. De geleidelijkheid waarmee verschillende Islamitische wetten ingevoerd werden, kan begrepen worden wanneer men kennis heeft van de mekkaanse en medinese verzen.

5) Het laat de procedure en methodologie zien van het uitnodigen tot Islaam (da’wah). De mekkaanse en medinese verzen hebben verschillende methodes en eigenschappen in het oproepen tot de religie van Allah, afhankelijk van tot wie de verzen gericht zijn. Er zijn bijvoorbeeld voor de polytheïsten andere argumenten gegeven dan voor de Joden of de Christenen. De oproeper tot de Islam moet dezelfde methodologie gebruiken wanneer hij zich tot deze groepen richt. Echter, ongeacht tot welke groep men zich richt, de nadruk ligt altijd op het belang van tawheed – alle vormen van aanbidding, van liefde, vrees, vertrouwen, hoop, gebed, offer, en eden alleen tot Allah richten. Zo moet men op dezelfde manier de da’wah beginnen met dit thema.

6) Ten slotte laat het zorgvuldig en in detail zien hoe kennis van de Qur’aan werd bewaard. Men moet zich verbazen over het wonder van het behouden van ieder minutieus detail betreffende de Qur’aan. Als de kennis van waar, wanneer en hoe  een vers is geopenbaard bewaard is gebleven, hoe is het dan mogelijk dat de eigenlijke betekenis en de bedoeling van het vers niet bewaard is gebleven?

Bron: Introduction to sciences of the Qur' aan
Abu Ammaar Yaasir Qaadhi
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen