Geboorte van de Islam
Op een dag in het jaar 610 na Christus toen Muhammad (vrede zij met hem) in de grot van Hira buiten Makkah aan het bidden was, verscheen de engel Gabriel voor hem, en gaf aan hem het bericht dat Allah hem als Zijn Boodschapper had gekozen, en dat hij de boodschap van de Islam moest overbrengen. Dat was een vreemd gevoel. Toen de Profeet thuis kwam, voelde hij zich aangeslagen. Khadija troostte hem, en was de eerste persoon die tot de Islam bekeerde. Khadija bezocht haar neef Waraqa die bekwaam was in religieuze traditie. Hij gaf Khadija de goede berichten dat haar man de Profeet van God was, over wiens komst er referenties waren in de schriften van de Joden en de Christenen. Na khadija, accepteerde Ali de Islam, een jonge jongen die bij de Heilige Profeet woonde. Daarna werd Zaid bin Harith moslim, een slaaf die de Heilige Profeet had geadopteerd als zijn zoon.

De bekering van Abu Bakr tot de Islam
Toen de Heilige Profeet de oproep tot de Islam deed, was Abu Bakr buiten Makkah. Hij was op zakenreis naar Jemen. Toen Abu Bakr terugkeerde naar Makkah, werd hij door enkele van zijn vrienden erover geïnformeerd dat Muhammad (vrede zij met hem) zichzelf in zijn afwezigheid als Boodschapper van God had verkondigt, en dat hij een nieuwe religie predikte. Toen hij dit hoorde, verloor Abu Bakr geen tijd om de Heilige Profeet te roepen.

De Heilige Profeet vertelde Abu Bakr de volledige details van zijn ervaring in de grot van Hira, het bezoek van de engel Gabriël en de verordening van Allah om de mensen tot hem op te roepen. Toen hij de gebeurtenis hoorde, voelde Abu Bakr zich geïnspireerd. Hij was ervan overtuigd dat wat de Heilige Profeet zei, waar was. Overmeesterd door emoties, en opgetogen met de blijdschap om de waarheid te ontdekken, zei Abu Bakr: “Ik geloof in jou en jouw missie vanuit het diepste van mijn hart. Ik getuig en bevestig dat wat jij zegt, de waarheid is. Nodig me uit tot jouw religie, want waarlijk jij bent de Profeet van God en dat is een grote eer.”

De Heilige Profeet strekte zijn hand uit, en Abu Bakr pakte het eerbiedig, als een teken van geloof en trouw. Hij verkondigde met grote plechtigheid: “Er is geen god dan Allah, en Muhammad is Zijn profeet en boodschapper.” Deze verklaring zorgde voor nieuwe banden tussen de Heilige Profeet en Abu Bakr. Hiervoor accepteerden slechts drie familieleden van de Heilige Profeet de Islam, namelijk Khadija, Ali en Zaid bin Harith. Abu Bakr was de eerste persoon buiten de familie van de Heilige Profeet die moslim werd.
Betekenis van de bekering van Abu Bakr

In de beginjaren van de Islam, was de bekering van Abu Bakr een gebeurtenis van veel betekenis. Abu Bakr was een rijke koopman, en zijn zaak hing af van de goede wil van de mensen om hem heen. Hij wist dat zijn bekering naar het nieuwe geloof hem onpopulair zou maken bij de mensen om hem heen, en dat het zijn zaken erg zou treffen. Hij was zich goed bewust dat hij door zo’n bekering, de toorn en vijandschap van de Quraish uitnodigde. Maar zijn gedachten waren overtuigd. Hij was ervan overtuigd dat Muhammad (vrede zij met hem) de waarheid had ontdekt, en dat het van hem was vereist om de zaak van de waarheid te steunen, wat de kosten ook waren.

Voor zijn bekering, stelde Abu Bakr geen vragen; hij ging geen discussie in, hij legde zich neer bij de nieuwe voorwaarden; en hij wilde geen bewijzen. Hij aarzelde nog geen moment; er kwamen geen twijfels in hen op; en er was geen aarzeling in zijn gedachte. Zijn verklaring van geloof in Islam was spontaan, alsof hij al zijn hele leven gewacht had op zo’n verklaring.

Jaren later, toen de Heilige Profeet de bekering van Abu Bakr opnieuw vertelde, zei hij: ‘Wanneer ik de Islam aan iemand aanbood, toonde hij altijd enige bedenking en aarzeling en probeerde hij in een discussie te gaan. Abu Bakr was de enige persoon de die Islam zonder enige bedenking of aarzeling, en zonder een discussie, accepteerde.”

Redenen voor de onmiddellijke acceptatie van de Islam door Abu Bakr
Naast Abu Bakr, was Khadija de andere persoon die Islam onmiddellijk en zonder aarzeling accepteerde. In het geval van Khadija, weten we dat ze al een voorgevoel had dat Muhammad (vrede zij met hem) voorbestemd was als Profeet. Ze stond er inderdaad op om Muhammad (vrede zij met hem) te huwen, omdat ze een innerlijke overtuiging had dat Muhammad een groot lot wachtte.

Het schijnt dat Abu Bakr een gelijke innerlijke overtuiging had dat Muhammad (vrede zij met hem) een groot lot wachtte. Er is een verhaal dat toen Muhammad zijn oom Abu Talib op zijn twaalfde vergezelde met een handelskaravaan naar Syrië, en de monnik Bahira Muhammad (vrede zij met hem) voorspelde het profeetschap met hem, Abu Bakr was ook bij de karavaan, en sinds die dag koesterde Abu Bakr de overtuiging dat Muhammad (vrede zij met hem) een profeet zou worden.

Abu Bakr reisde veel, en in die reizen had hij de gelegenheid om van de Joodse rabbis en de Christelijke monniken te leren dat de komst van een profeet verwacht werd. Dit geeft aan dat Abu Bakr de komst van een profeet al verwachtte, en toen Muhammad (vrede zij met hem) zijn profeetschap verkondigde, en bij kennis van eerste hand, wist Abu Bakr van het vlekkeloze karakter van Muhammad (vrede zij met hem), hij was er zeker van dat Muhammad (vrede zij met hem) de profeet was wiens komst werd verwacht, en er was dan ook geen aarzeling aan zijn kant bij het accepteren van het nieuwe geloof.

As-suyati’s getuigenis van het voorgevoel van Abu Bakr over de komst van de Heilige Profeet.
In het boek van s-Suyuti, geschiedenis van de kaliefen, is er een getuigenis die overeenkomt met de conclusie dat Abu Bakr een voorgevoel had over de komst van de Profeet. Er wordt verteld dat voordat Muhammad (vrede zij met hem) zijn missie verklaarde, Abu Bakr Waraqa bin Naufal had bezocht, die expert was in Geschriften, en Waraqa vertelde Abu Bakr over de komst van de profeet. Volgens As-Suyuti, zou Abu Bakr verklaard hebben: “Ik had een voorgevoel over de komst van de Profeet. Daarom, toen de Apostel van God werd gestuurd, geloofde ik in hem, en ik getuigde aan hem.”

Volgens Al Bayhaqi, zoals werd geciteerd door As-Suyuti, accepteerde Abu Bakr islam onmiddelijk omdat hij gewend was om de bewijzen van de profetische missie te aanschouwen. Al Bayhaqi verklaart ook op de autoriteit van Aba Maysarah, de bevrijdde man van Abbas en oom van de Heilige Profeet, dat toen voor de oproep, de Heilige Profeet verder ging, hij een onzichtbare persoon hem hoorde roepen, “O Muhammad.” De Heilige Profeet vertelde over deze stemmen van Abu Bakr, die zijn boezemvriend was.

Impact van Islam op Abu Bakr
Islam veranderde de koers van het leven van Abu Bakr. Voor zijn bekering stond hij bekend als Abdul Ka’aba. De naam was indicatief voor heidendom, en na de bekering veranderde de Heilige Profeet zijn naam in Abdullah. De verandering in naam markeerde een verandering in het doel van het leven voor Abu Bakr. Hij was niet langer de dienaar van de Ka’aba; in plaats daarvan was hij de dienaar van Allah.
Verandering in de relatie met zijn familie

Islam bracht een verandering in de relatie van de familie van Abu Bakr. Zijn vrouw Qutaila accepteerde Islam niet en hij scheidde van haar. Zijn andere vrouw Umm Ruman werd moslim naar zijn voorbeeld. Al zijn kinderen behalve Abdur Rahman accepteerden Islam, en Abu Bakr scheidde zich van zijn zoon Abdur Rahman.

De diensten van Abu Bakr voor Islam
Abu Bakr was een man van een sterk oordeel. Hij was erg intelligent en was gezegend met het zintuig om de waarheid waar te nemen. Toen Abu Bakr het nieuwe geloof zonder aarzeling accepteerde, was dat indicatief voor het feit dat de Islam de waarheid was. De bekering van Abu Bakr zette in feite de stappen voor de verspreiding van de Islam. Abu Bakr had aanzienlijke sociale invloed, en hij oefende veel invloed uit in dienst van het promoten van de Islam. Hij maakte geen geheim van zijn bekering tot de Islam. Hij voelde zich inderdaad trots en geëerd dat hij was gezegend met Islam. In feite werd hij de boodschapper van de Boodschapper van God. Hij overtuigde zijn beste vrienden ervan om de Islam te accepteren. Hij presenteerde de Islam op zo’n manier aan anderen dat vele van zijn vrienden voor Islam kozen.
De missionaire inspanningen van Abu Bakr. Degenen die Islam accepteerden naar het voorbeeld van Abu Bakr waren:
1.    Othman bin Affan
2.    Zubair bin Awam
3.    Talhah bin Ubaidullah
4.    Abdur Rahman b 'Auf
5.    Sa'ad b Abi Waqas
6.    Umar b Masoan
7.    Abu Ubaidah b. Al-Jarrah
8.    Abdullah b. Abdul Asad
9.    Abu Salma
10.    Khalid b Saeed
11.    Abu Hudhaifah.

Allen waren mannen met status en een hoge sociale plek, en zij bewezen de grootste waarde voor Islam te zijn.

Na zijn bekering
Voor zijn bekering tot de Islam, ontmoette Abu Bakr Muhammad (vrede zij met hem) regelmatig. Nadat hij Moslim werd, maakte Abu Bakr het een punt om het grootste deel van zijn tijd elke dag in het gezelschap van de Heilige Profeet door te brengen. De bekering tot de Islam zorgde voor een fenomenale verandering in het leven van Abu Bakr. Hij was een beetje ouder dan zevenendertig jaar op het moment van zijn bekering tot de Islam. Hij leefde daarna nog zesentwintig jaar, Islam was voor hen het einde van alles en alles voor het leven.

Betekenis van de bekering van Abu Bakr
Volgens Gibboon – (Decline and fall of het Roman Empire) “De gematigdheid en de eerlijkheid van Abu Bakr bevestigde de nieuwe religie, en was een voorbeeld voor uitnodiging.” Muihr heeft gezegd (The life of Muhammad); “Het oordeel van Abu Bakr was betrouwbaar en onpartijdig; zijn bekering was gewillig en zijn houding vriendelijk, hij werd vaak door Quraish bezocht en was populair in de hele stad.. Het geloof van Abu Bakr was de grootste garantie voor de oprechtheid van Muhammad in het begin van zijn carrière, en inderdaad, zacht uitgedrukt, door zijn hele leven. Om zo’n persoon als een vastberaden aanhanger van zijn bewering te hebben, was voor Muhammad de belangrijkste stap.”

Bron: The Alim
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen.