Als zij bang is dat men er achter komt dat ze moslim is, hoe moet zij dan bidden?
Een niet-moslim meisje wil over Islam leren en de getuigenis afleggen. Ze wil bidden en alle religieuze verplichtingen doen. Is het voor haar toegestaan om alleen dhur en ‘asr te bidden en de andere gebeden niet, door de moeilijkheden die ze thuis zal krijgen?

Lof is aan Allah.

Ten eerste:

We vragen Allah om dit meisje te helpen en te leiden en haar hart te openen voor Islam, en om haar hart te vullen met het licht van geloof. We adviseren haar om dat te doen en niet te aarzelen, en haar Islam aan haar Heer te verkondigen, en van de Islam te getuigen, en te doen wat ze kan van de rituelen die erbij horen.

Ten tweede:

Het is voor de moslims verplicht om de vijf dagelijkse gebeden elke dag en nacht te verrichten, en het is niet toegestaan om een van deze gebeden uit te sluiten, ongeacht wat het excuus is, zolang men goed van geest is.

Als dit meisje Maghrib, Isha en Fajr niet kan bidden uit vrees dat haar familie er achter komt dat ze moslim is, dan moet ze het niet achterwege laten om het te bidden, maar ze kan het volgende doen:

1-    Voeg Maghrib en ‘ isha samen op het moment van het eerste of het laatsgenoemde gebed, en bidt het in het geheim. Het hardop reciteren in de gebeden waarin Qur’ aan hardop gereciteerd wordt, zoals Fajr, Maghrib en Isha, is sunnah, niet verplicht. Hetzelfde geldt voor het opheffen van de handen wanneer men de openings takbeer zegt en wanneer men de takbeers zegt wanneer hij van positie verandert, evenals het plaatsen van de rechterhand over de linker terwijl men staat. Dit alles zijn sunnah daden.

2-    Ze kan zichzelf er toe beperken om alleen de pilaren en essentiële onderdelen van het gebed te doen. Dus ze kan al-Faatihah reciteren en niet nog een soorah daarna, en ze kan maar een tasbeehah reciteren wanneer ze buigt en prosterneert. Du ze zal in staat zijn om het gebed in een paar minuten te verrichten. Meisjes zijn meestal in staat om hun kamers voor een paar minuten af te sluiten, zoals wanneer ze zich omkleden etc., dus ze kan het gebed gedurende die tijd verrichten.

3-    Als ze wudoo’ wil doen, dan kan ze wudoo’ verrichten in de badkamer waar niemand haar kan zien, alsof ze naar het toilet gaat. Als ze niet in staat is om wudoo’ te doen dan kan ze tayammum verrichten, zelfs als ze de muur van het huis of decoratie van het huis hiervoor gebruikt, en met deze tayammum bidt.

4 - Als we veronderstellen dat ze nog geen paar minuten zich van haar familie kan afzonderen waarin ze kan bidden, en ze is bang dat als ze er achter komen dat ze moslim is ze echte moeilijkheden zal krijgen, dan is het voor haar toegestaan om zittend te bidden, en dan kan zij een gebaar maken voor het buigen en prosterneren. (voorover buigen). Als dat niet mogelijk is dan kan ze zittend bidden met de intentie in haar hart om te buigen en te prosterneren, terwijl ze zich tot de qiblah richt. Als ze niet in staat is om zich tot de qiblah te richten dan mag ze bidden in een andere richting. Als we veronderstellen dat ze alleen kan bidden terwijl ze ligt, dan mag ze dat doen. Het punt is dat (de verplichting van) het gebed onder geen enkele omstandigheden opzij gezet wordt voor iemand die toerekeningsvatbaar is.

Het basisprincipe betreffende dat is in het vers waarin Allah zegt (interpretatie van de betekenis): al-Baqarah 2:286] en de woorden van de Profeet (sallalahu alayhi wa salam): “Bidt staand, en als je dat niet kan dan zittend, en als je dat niet kan dan op je zij.” Overleverd door al-Bukhaari (1117) en Abu Dawood (952)

De fuqaha’ noemden enkele situaties waarin de vereiste om je tot de qiblah te wenden en te buigen en te prosterneren opzij gezet kan worden, zoals wanneer men vlucht voor een wild dier, of een overstroming, of wanneer er gevechten uitbreken op het strijdveld wanneer er niet genoeg tijd is om het gebed juist en met alle essentiële delen te verrichten.

Ibn Qudaamah (moge Allah hem genadig zijn) zei in al-Mughni (1/258): Om op te sommen; als de vrees zo intens is dat men niet kan bidden richting de qiblah, of wannner men moet lopen en niet in staat is om bepaalde essentiele delen van het gebed te verrichten, bijvoorbeeld omdat hij vlucht voor een vijand, overstroming of een wild dier of iets zoals dat, of wanneer er een gevecht uitbreekt en het is nodig om te vechten, dan kan hij bidden zoals hij in deze situatie kan, lopend of rijdend, richting de qiblah als dat mogelijk is, of in een andere richting als het niet mogelijk is.

Als hij niet in staat is om te buigen en te prosterneren, kan hij een gebaar maken (door voorover te buigen) om de buiging en prosternatie aan te geven, en daarbij kan hij voor de prosternatie wat meer voorover buigen dan voor de buiging, overeenkomstig waar hij toe in staat is. Als hij niet in staat is om een gebaar te maken, dan  kan hij hiervan afzien. Als hij moet vechten dan kan hij dat den. Hij moet het gebed niet uitstellen totdat de tijd ervoor voorbij is, want Allah zegt (interpretatie van de betekenis) “En als jullie (een aanval) vrezen, (verricht de shalat dan) lopende of rijdende en als jullie dan in veiligheid zijn, gedenkt dan Allah.” [al-Baqarah 2:239]. En Maalik overleverde van Naafi’ dat Ibn ‘ Umar zei: “Als de vrees groter is dan dat, dan kunnen ze lopend bidden, staand, of rijdend, richting de qiblah of in een andere richting. Naafi’ zei: Ik denk niet dat Ibn ‘ Umar het van iemand anders dan van de Boodschapper van Allah (sallalahu alayhi wa salam) overgeleverd heeft. Einde citaat.

Inderdaad hebben de fuqaha’ verklaard dat de gevangene of degene die bang is dat het ontdekt wordt dat hij moslim wordt, in het geheim moet bidden.

Ibn Qudaamah (moge Allah hem genadig zijn) zei in al-Mughni (2/140): Als hij op een toegestane manier vlucht voor een vijand, of hij vlucht voor een overstroming of een wild dier of een vuur, en hij kan er alleen aan ontsnappen door te vluchten, dan kan hij bidden op een manier die toegestaan is in het geval van extreme angst, ongeacht of hij voor zichzelf vreest of voor zijn bezit of zijn familie. Als een gevangene voor zijn leven vreest als hij bidt, of wanneer iemand zich ergens verstopt, dan moet hij het gebed verrichten op de manier waar hij in staat toe is. Dit werd verklaard door Ahmad met betrekking tot de gevangene. Wanneer degene die zich verstopt zit en niet kan staan, of hij licht en kan niet staan of bewegen, dan moet hij bidden zoals hij in die situatie kan. Dit is de mening van Muhammad ibn al-Hasan. Al-Shaafa’ i zei: Hij moet bidden en het (later) herhalen, maar dit is niet correct, want degene die bang is moet bidden zoals hij er toe in staat is, en hij hoeft het niet te herhalen, zoals ook het geval is voor degene die vlucht. Er is geen verschil in of men reist of niet, want wat het toegestaan maakt is doodsangst, en dat is hetzelfde in beide gevallen.

Wanneer hij een toevluchtsplek kan vinden waar hij zijn gebed kan doen, zoals degene die vlucht voor een overstroming op een hoge plek kan klimmen, en degene die vreest voor zijn vijand een fort binnen kan treden waar hij veilig zal zijn voor de aanval van de vijand, dan moet hij daar bidden en dan weer weg gaan, en hij heeft niet het recht om het gebed van extreme angst te verrichten, want dat is alleen toegestaan in gevallen van noodzaak, dus het moet ook alleen maar gedaan worden wanneer het noodzakelijk is. Einde citaat.

Om op te sommen: het meisje moet de vijf gebeden verrichten, en het is niet toegestaan voor haar om een van de gebeden achterwege te laten. Maar ze kan ze verrichten zoals ze kan, waaronder ook de mogelijkheid is om het gebed van extreme vrees te verrichten als dat nodig is.

En Allah weet het het beste.
Islam Q&A
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van eventuele vertaalfouten, ameen.