En Ibn Al-Qayyim, moge Allah hem genadig zijn, vermeldde een omsluitende definitie voor de Tāghūt toen hij zei,
“De term Tāghūt verwijst naar alle dingen waarbij de slaaf (dwz. De mens) zijn grenzen overschrijdt, of dat nou is op het gebied van iemand die aanbeden, gevolgd of gehoorzaamd wordt. Dus de Tāghūt van de mensen is degene van wie zij de oordelen aannemen in plaats van van Allah of Zijn Boodschapper.

Of als ze hem volgen naast Allah of zij volgen hem (blind) zonder aan Allah te denken of zij gehoorzamen hem in dat waarvan zij niet weten of het gehoorzaamheid aan Allah is.
Dus dit zijn de Tawāghīt (dwz. Meervoud van Tāghūt) van de wereld.

En als je over hen nadenkt, en nadenkt over de toestand van de mensen met hen, zul je zien dat de meeste van hen zijn overgeschakeld van het aanbidden van Allaah naar het aanbidden van de Tāghūt, en van het nemen van de oordelen van Allah en de Boodschapper, naar het nemen van de oordelen van de Tāghūt. En van Zijn gehoorzaamheid en het volgen van Zijn Boodschapper naar de gehoorzaamheid van de Tāghūt en het volgen ervan.”

Bron: benefit of the day magazine, Ibn al-Qayyim
Vertaald uit het Engels door Amal
Moge Allah mij vergeven voor het maken van vertaalfouten, ameen!